است ، و سزاوار است كه وضو مقدم بر غسل شود . ( 1 ) آداب غسل ( 2 ) و آنها چند چيز است : قرار دادن ميّت بر روى ساجه ( تخته‌اى است از چوب مخصوص ) يا هر تختى ، و بيرون آوردن پيراهن ميّت از طرف پاهايش ، اگر چه موجب پاره شدن آن شود ، البته بنابر احتياط واجب بايد در اين صورت با رضايت ورثه باشد ، و قرار دادن او را زير سايه مانند زير سقف يا چادر و مانند اينها ، و پوشاندن عورت ميت ، اگر چه به آن نگاه نشود و يا آنكه غسل دهنده كسى باشد كه نگاه كردنش به عورت او جايز باشد ، و نرم كردن انگشتان و مفصل‌هاى او به آرامى ، و شستن دستهاى ميّت قبل از غسل ، تا نصف ذراع ، و شستن سر او با كف سدر يا خطمى ، و شستن عورتين او با سدر يا اشنان ، جلوى غسل ، و كشيدن دست روى شكم او به آرامى در دو غسل اول ، مگر آنكه ميّت زن حامله باشد ، و سه بار شستن دستها و عورتين او و سه بار غسل دادن هر يك از اعضاى سه‌گانه در هر غسل كه رويهم بيست و هفت تا مىشود ، و خشك كردن بدن او بعد از غسل با پارچه‌اى تميز ، و غير اينها . ( 3 ) مسأله - اگر از بدن ميت چيزى مانند پوست يا مو يا ناخن يا دندان جدا شد بايد آن را در كفن ميت قرار داده و دفن نمود . ( 4 ) كفن كردن ميّت ( 5 ) كفن كردن ميّت مانند غسل او واجب كفايى است ، و آنچه كه از كفن واجب است سه قطعه مىباشد : لنگ كه بين ناف و زانو را بپوشاند ، و پيراهن كه بنابر احتياط واجب لااقلّ تا نصف ساق پا برسد و سرتاسرى كه تمام بدن را بپوشاند ، بنابراين بايد طولش از قد ميّت بلندتر باشد و پهنايش به اندازه‌اى باشد كه ممكن شود يك طرف آن روى طرف ديگر بيايد و به ميّت پيچانده شود بطورى كه تمام بدن را بپوشاند . و در صورتى كه اين سه قطعه ممكن نباشد بايد به آنچه كه مقدور است اكتفا نمايد و در صورت دوران امر ، بايد مقدار ممكن را در آن قطعه‌اى كه بيشتر بدن را مىگيرد مصرف نمود و اگر به جز ستر عورت ممكن نباشد ، بايد همان را بپوشاند .